Αν μου έλεγες κάποιος γράψε ένα άρθρο για την Ρεάλ του 1^ου ημιχρόνου, σίγουρα θα έγραφα πολύ διαφορετικά πράγματα από αυτά που γράφω τώρα. Για παράδειγμα σκεφτόμουν έναν τίτλο του τύπου: «Τι κάνεις ρε Αντσελότι;» . Ένας τίτλος που έχει σχέση και με κάποιες φήμες που θα αναλύσω αργότερα.

Αγωνιστικά τώρα , η Ρεάλ του 1^ου 30’ ήταν μια νωχελική, κακοστημένη (βλέπε ότι Ίσκο και Ντι Μαρία προφανώς μην έχοντας σωστές οδηγίες χάνονταν μέσα στο γήπεδο τουλάχιστον για το 1^ο τέταρτο το ματς), με τον Ιλλάρα και τον Κεντίρα να είναι αποσυντονισμένη και την άμυνα να δίνει χώρο στον αντίπαλο (αν δεν βάλει γκολ φιλοξενούμενη ομάδα στο Μπερναμπέου θα είναι γεγονός !) και κάπως έτσι να γράφεται το 0-1. Από εκεί και πέρα η Ρεάλ ανέβηκε, πίεσε και γύρισε το ματς. Το πέναλντι είναι πεντακάθαρο, για  όσους έχουν και την παραμικρή αμφιβολία.

Αν σταθώ στο 1^ο μέρος, θα γίνω γραφικός, πολύ απλά γιατί η ομάδα που κατέβηκε στο β’ μέρος , συνέχισε από εκεί που είχε σταματήσει στην Κων/πολη. Μια ομάδα με αρχή-μέση και τέλος. Ποια ήταν η διαφορά με το 1^ο μέρος ; Μα φυσικά, η σύσφιξη στον άξονα. Δηλαδή Ιλλάρα-Κεντίρα έκλεισαν χώρους, η άμυνα έσφιξε με αποτέλεσμα η ομάδα να βγάζει συνεχείς 2^ες και 3^ες επιθέσεις ή κόντρες, να κερδίζει πρώτες μπαλιές και να δημιουργεί πολλές φάσεις. Ενδεικτικό είναι ότι το ματς τέλειωσε με 23 σουτ της Ρεάλ (16 στο τέρμα), 60% κατοχή, 10 κόρνερ. Τι σημαίνει αυτό; Καλό πρέσινγκ και κυκλοφορία της μπάλας.

Πάμε σε ειδικές αναφορές τώρα. Στους 2 ακραίους της άμυνας αναφέρθηκα μετά το ματς με την Γαλατά και θεωρώ περιττό να ξανά κάνω αναφορά, ενώ τα 2 στόπερ, όταν ήταν τακτικά κουμπωμένοι έδειξαν καλά στοιχεία σαν δίδυμο. Για τους 2 του κέντρου, θα κάνω εκτενής αναφορά. Αρχικά, ο Κεντίρα για την θέση και το στυλ που έχει είναι ο καλύτερος στο είδος του (ίσως μαζί με Matuidi και Erera). Σε σχέση με πέρσι έχει βελτιωθεί, βγαίνει πρώτος στην μπάλα, ενώ χαρακτηριστικό είναι πως έχει βελτιώσει και τις επιθετικές του αρετές. Όσο για τον Ιλλάρα για εμένα είναι λάθος να χαρακτηρίζεται ως «6αρι». Το παιδί είναι ένας παίκτης box to box (όπως Βελόσο για παράδειγμα), και αυτό φάνηκε στο β’ ημίχρονο όταν και είχε ελευθερία κινήσεων. Είναι ένας παίκτης, καλό στο transition game, με καλές κοντινές επαφές, αλλά με αδυναμία στις αμυντικές αρετές (πράγμα που σίγουρα θα βελτιώσει). Ο Ίσκο δεν έχει την εύκολη κάθετη του Οζίλ, έχει άλλα καλά όμως. Ανοίγει χώρους, διεισδύει και τραβάει παίκτες πάνω του, και φυσικά σκοράρει. Ο Ντι Μαρία συνεχίζει να κάνει μια καλή σειρά από εμφανίσεις, ενώ ο Ρονάλντο είναι δαιμονισμένος πλέον και ειλικρινά με τέτοια γκολ που βάζει, θα είναι αμαρτία να μην πάρει και φέτος την χρυσή μπάλα. Για τον Μπενζεμά, είπα ότι είναι παίκτης ψυχολογίας , κάτι που φάνηκε στο χθεσινό ματς, μιας και από μια την μια χαμένη φάση, προήλθαν άλλες τόσες !!!

Μια σκέψη που είχα, και την συζητούσα με έναν φίλο Madridista , ήταν η συνύπαρξη παικτών όπως Ιλλάρα, Μόντριτς, Κεντίρα, Ίσκο, Μπέιλ. Και αναφέρω αυτούς για έναν απλό λόγο. Ο Ίσκο όπως ανέφερα δεν είναι καθαρό «10αρι», αλλά πρέπει να παίζει σαν περιφερειακός, ο Ιλλάρα είναι box to box, ο Μόντριτς playmaker, ενώ καθαρό χαφ είναι μόνο ο Κεντίρα. Για μένα το ιδανικό σύστημα, δεδομένης της έλλειψης καθαρού «10αριού», είναι το 4-1-4-1 ή 4-1-3-2 με Κεντίρα αμυντικό χαφ (ή Ιλλάρα), εσωτερικούς χαφ (Μόντριτς,Μπέιλ ή Ίσκο ή Ντι Μαρία), μπροστά τους Ίσκο, Ρονάλντο και μπροστά Μπενζεμά. Σε 2 ματς που το επιχείρησε έπιασε. Τώρα σε ματς μεγάλης επικινδυνότητας, το να παίξεις με ένα αμυντικό χαφ, θα είναι ρίσκο, οπότε αλλάζουν τα πράγματα. Πάντως 2-3 παίκτες που έχουν την τελική πάσα, καλό θα ήταν να παίζουν με κοντινές αποστάσεις.

* Μόνριτς, Ράμος δεν έπαιξαν για να αποφορτιστούν, ενώ με Μπέιλ δεν νομίζω να είναι κάτι σημαντικό. Βλέπουμε το ματς με την Έλτσε και πάμε το σαββατοκύριακο να πάρουμε το derby και να

πατήσουμε κορυφή.

** Η αναφορά στο «Τι κάνεις ρε Αντσελότι;» , με οδηγεί σε κάποιες φήμες που ακούγονται περί πώλησης των Κοεντράο και Κεντίρα. Ελπίζω να είναι μόνο φήμες γιατί μετά τους Οζίλ και Κακά, θεωρώ τραγικό να φύγουν και άλλοι παίκτες στην ομάδα που είναι από τους καλύτερους στις θέσεις που αγωνίζονται.